मुख्यपान » सेसकसिणनिद्देसो
A+ R A-

सेसकसिणनिद्देसो

ई-मेल प्रिंट
पञ्चमो परिच्छेदो
सेसकसिणनिद्देसो


१.  इदानि पथवीकसिणानन्तरे आपोकसिणे वित्थारकथा होति ।  यथेव हि पथवीकसिणं, एवं आपोकसिणम्पि भावेतुकामेन सुखनिसिन्नेन आपस्मिं निमित्तं गण्हितब्बं, कते वा अकते वा ति [४।२२] सब्बं वित्थारेतब्बं ।  यथा च इध, एवं सब्बत्थ ।  इतो परं हि एत्तकम्पि अवत्वा विसेसमत्तमेव वक्खाम ।

२.  इधापि पुब्बे कताधिकारस्स पुञ्ञवतो अकते आपस्मिं पोक्खरणिया वा तळाके वा लोणियं वा समुद्दे वा निमित्तं उप्पज्जति ।  चूळसीवत्थेरस्स विय ।  तस्स किरायस्मतो, लाभसक्कारं पहाय विवित्तवासं वसिस्सामी ति महातित्थे नावं आरूहित्वा जम्बुदीपं गच्छतो अन्तरा महासमुद्दं ओलोकयतो तप्पटिभागं कसिणनिमित्तं उदपादि ।

३.  अकताधिकारेन चत्तारो कसिणदोसे परिहरन्तेन नीलपीतलोहितोदातवण्णानं अञ्ञ्तरवण्णं आपं अगहेत्वा, यं पन भूमिं असम्पत्तमेव आकासे सुद्धवत्थेन गहितं उदकं, अञ्ञं वा तथारूपं विप्पसन्नं अनाविलं, तेन पत्तं वा कुण्डिकं वा समतित्तिकं पूरेत्वा विहारपच्चन्ते वुत्तप्पकारे पटिच्छन्ने ओकासो ठपेत्वा सुखनिसिन्नेन व वण्णे पच्चवेक्खितब्बो, न लक्खणं मनसिकातब्बं, निस्सयसवण्णमेव कत्वा उस्सदवसेन पण्णत्तिधम्मे चित्तं ठपेत्वा, अम्बु, उदकं, वारि, सलिलं ति आदिसु आपोनामेसु पाकटनामवसेनेव, आपो आपो ति भावेतब्बं ।

४.  तस्सेवं भावयतो अनुक्कमेव वुत्तनयेनेव निमित्तद्वयं उप्पज्जति ।  इध पन उग्गहनिमित्तं चलमानं विय उपट्ठाति ।  सचे फेणबुब्बुळकमिस्सं उदकं होति, तादिसमेव उपट्ठाति, कसिणदोसो पञ्ञायति ।  पटिभागनिमित्तं पन निप्परिप्फन्दं आकासे ठपितमणितालवण्टं विय मणिमयादासमण्डलं विय च हुत्वा उपट्ठाति ।  सो तस्स सह उपटृठानेनेव उपचारज्झानं, वुत्तनयनेव चतुक्कपञ्चकज्झानानि पापुणाती ति ।  आपोकसिणं ।

५.  तेजोकसिणं भावेतुकामेन पि तेजस्मिं निमित्तं गण्हितब्बं ।  तत्थ कताधिकारस्स पुञ्ञवतो अकते निमित्तं गण्हन्तस्स दीपसिखाय वा उद्धने वा पत्तपचनट्ठाने वा दवडाहे वा यत्थ कत्थचिदेव अग्गिजालं ओलोकेन्तस्स निमित्तं उप्पज्जति ।  चित्तगुत्तत्थेरस्स विय ।  तस्स हायस्मतो धम्मसवनदिवसे उपोसथागारं पविट्ठस्स दीपसिखं ओलोकेन्तस्सेव निमित्तं उपज्जि ।

६.  इतरेन पन कातब्बं ।  तत्रिदं करणविधानं - सिनिद्धानि सारदारूनि फालेत्वा सुक्खापेत्वा घटिकं घटिकं कत्वा पटिरूपं रुक्खमूलं वा मण्डपं वा गन्त्वा पत्तपचनाकारेन रासिं कत्वा आलिम्पेत्वा कटसारके वा चम्मे वा पटे वा विदत्थिचतुरङ्गुलप्पमाणं छिद्दं कातब्बं ।  तं पुरतो ठपेत्वा वुत्तनयेनेव निसीदित्वा हेट्ठा तिणकट्ठं वा उपरि धूमसिखं वा अमनसिकरित्वा वेमज्झे घनजालाय निमित्तं गण्हितब्बं ।

७.  नीलं ति वा पीतं ति वा ति आदिवसेन वण्णो न पच्चवेक्खितब्बो ।  उण्हत्तवसेन लक्खणं न मनसिकातब्बं ।  निस्सयसवण्णमेव कत्वां उस्सदवसेन पण्णत्तिधम्मे चित्तं ठपेत्वा, पावको, कण्हवत्तनि, जातवेदो, हुतासनो ति आदिसु अग्गिनामेसु पाकटनामवसेनेव, तेजो तेजो ति भावेतब्बं ।

पुढे वाचा

यशवंतराव चव्हाण प्रतिष्ठान निर्मित महत्वपूर्ण संकेतस्थळे..